Xa somos tres máis na familia, estes cadeliños de boxer que teñen ao redor de tres semanas de vida son os novos integrantes, hai un par de dias que xa abriron os ollos e comezaron a andar na procura de aventuras, é unha gozada olla-los xogar e pelexar coas súas pequenas patiñas, son dous machos e unha femia preciosos e residentes en Pontevedra.

chuzame

Como dicia, que varios dos meus compañeiros e máis eu falabamos daquelas series de debuxos animados ou series en xeral que nos deixaran pegada nas nosas vidas, e fixádevos se a cousa foi curiosa, que a maioria das series que nos viñeron á cabeza foran emitidas pola T.V.G. nos seus comezos, aló por mediados dos anos oitenta, cando un servidor tiña uns dez ou once anos, daquela sairon nomes como O home goma, as bolas do dragón, falcóns do espacio, Hattori o ninja e algunha máis, pero a máis antiga que un servidor lembraba era O carteiro Pat, un entrañable carteiro do servicio postal británico, que a bordo da súa furgoneta vermella e na compaña do seu inseparable gato branco e negro Yes, percorría povos e vilas repartindo o correo, pasando penurias e dificultades e divertíndonos a todos sempre cun sorriso na súa faciana despreocupada. Pode que este post sexa unha chorrada, pero ao lembrarme daqueles anos nos que a nosa única preocupación era toma-lo bocata de nocilla e chegar a tempo para poder olla-lo capítulo dese dia, esbocei un sorriso de felicidade. Agora non sei que debuxos pasarán pola televisión, de seguro que violentos como os xogos das video-consolas, nada semellante a aqueles debuxos do ano 1985, nunha televisión autonómica que daba os seus primeiros pasos, aquelas series en galego que tanto nos axudaron aos que non eramos galego-falantes a irmos acostumando a un idioma que, os que viviamos na cidade apenas escoitábamos na escola ou na rúa, non estaria mal que voltaran a pasar algunha serie "mítica" e se deixaran de tanto debuxo xaponés violento.

Carteiro Pat, cateiro Pat e o seu gato yes, xuntos pola rúa....

chuzame

Polo tanto dende aqui, solicito do Concello de Poio unha solución a este problema canto antes, eses vehículos estacionados ahí convírtense nun perigo tanto para os automovilistas como para os peóns, ademais, descoñezo se existe unha ordenanza no Concello de Poio no tocante á venda de vehículos na rúa, pero de non ser así deberian ter unha, a rúa é de todos e non so duns poucos, neste caso, dun empresario local que ten un mínimo de sete ou oito vehículos aparcados diariamente na rúa, algúns como podedes ollar en sitios que entorpecen gravemente o normal discurrir da circulación nunha via de tráfico tan denso como é a estrada que une Pontevedra e Sanxenxo.

chuzame

Cabe destaca-lo oficio, a entrega e o compromiso dos seus músicos, xente moi profesional que mantivo o nivel ao longo de toda a súa actuación, demostrando a súa entereza e mailo seu saber estar en todo momento. Quédome coa miña canción favorita de Amy Winehouse, Back to black, a que lle deu título ao seu segundo disco e que na miña humilde opinión, foi a mellor canción do pasado ano 2007, quédome có mellor dela e agardo que se chegue a recuperar, polo seu ben e o da música.

chuzame

Un servidor non pode máis que ficar perplexo ante tamaña actitude de desprezo ás línguas periféricas, como se demostra ao publicar un manifesto no cal nunha das liñas afirma que o castellano es  la única lengua JUSTA y OFICIAL de todos los españoles ou noutra liña na que di que Es lógico suponer que siempre habrá muchos ciudadanos que prefieran desarrollar su vida cotidiana y profesional en castellano, conociendo sólo de la lengua autonómica lo SUFICIENTE para convivir cortésmente con los demás y disfrutar en lo posible de las manifestaciones culturales en ella, o cal reduce a aprendizaxe da nosa língua TAMÉN COMÚN A TÓDOLOS GALEGOS ao emprego folclórico e meramente cultural, vamos, que se poidan entender para pedir unha tapa de polbo, de raxo ou unha cunca de viño nunha feira, pouco máis, pero que logo, cando vaiamos a unha dependencia administrativa da Xunta o empregado de turno (cando ti lle fales en galego) nos atenda en castelán porque di descoñece-lo galego ou non lle apetece empregalo, xa que politicamente non vai coas súas ideas e atópase exercendo o seu dereito de liberdade de expresión. Dende Madrid, as Nuevas Generaciones del Partido Popular do GALEGO Mariano Rajoy sumáronse á iniciativa e están recollendo sinaturas para o manifesto, denunciando o [...Apartheid lingüistico...] que sofre o castelán neste territorio galego no que vivo (paradoxas da vida, aqui o asoballado é o castelán, ver para crer) governado polos "batasunos de PsG-PSOE e mailo B.N.G ", os cales nos van a levar ao máis completo e absoluto caos político, social e económico, faltaría máis. Logo terán a caradura de vir aqui cando cheguen as eleccións municipais/autonómicas falándonos de que defenden esta terra, as nosas infraestructuras e a nosa economia, pero tamén se lles encherá a boca falando dos nosos costumes, da nosa língua "que tan bién suena" e das vaquiñas e dos prados, rios e arboredas, pinares que move o vento.... en fin, a demagoxia e mailo folclorismo de sempre, o típico discurso en Madrid e de Santiago, que adoitan ser diferentes cando chega á hora de recolle-lo voto.

¿Que terán que dicir disto as Novas Xeracións do Partido Popular de Galicia? ¿que terá que dicir o autónomo Feijoo? ¿terá que pregarse ao discurso ofrecido dende Génova ou será quén de ter unha visión particular e galega de todo isto? Teño curiosidade por coñece-la opinion do blogueiro César Abal sobre todo este tema, polo de pronto aqui tedes o Manifesto pola língua común proposto polo polifacético Antón Reixa.

chuzame

Se hai algunha cousa da que os irlandeses desfrutan por enriba de todo é do seu tempo de ocio, segundo teño entendido, na cidade de Dublín existen ao redor de 1000 pub’s en funcionamento, algo que non debe de sorprendernos demasiado, xa que en calqueira vila ou cidade galega de seguro que si lle damos unha patada a unha pedra atoparemos debaixo un bar ou unha cafeteria.

Na miña curta pero aproveitada estancia en Dublín, puiden comprobar de primeira man a importancia que ten para eles desfruta-lo tempo de lecer en compaña e no pub, que por se algún de vós o descoñecedes, a palabra pub provén de public house, ou sexa, a casa pública ou a casa de todos, o lugar por onde o irlandés adoita pasar despois da súa xornada laboral a tomar unha pinta. Tanto ten que sexa sábado coma domingo ou luns, os pub’s sempre estaban ateigados de xente, incrible pero certo, sendo luns e estando de vacacións agardaba atopa-lo pub valeiro ás dez da noite, pois non, ali estaban unha chea de paisanos tomando as súas pintas e ollando de reollo as televisións onde botaban as carreiras de cabalos, apostar, outra das súas afeccións. No tocante ás cervexas máis consumidas polos irlandeses deume a impresión que os gostos están a trocar, por suposto que a máis consumida era a Guinness Stout, seguida doutras irlandesas como a Kilkenny Beamish ou a Murphy's, pero tamén puiden ollar como consumian tamén moito a Paulaner, unha cervexa alemana, polo tanto o tópico de que os irlandeses somentes consumen a stout cada dia ten menos credibilidade.

Acompáñovos o texto cun par de fotos sacadas nalgúns dos pub’s que puiden visitar na miña visita cultural cervexeira a Dublín, o Cassiddy’s que foi o primeiro pub que visitei e no que degustei a miña primeira pinta 100% irlandesa, o Whelan’s no que desfrutamos da irish music en directo, un pub dos máis sobranceiros da cidade e o Bledding Horse, o pub que tiñamos debaixo do hotel e polo que nos pasabamos cada noite antes de recollernos, sempre a tope de xente e cuns camareiros moi simpáticos aos que lle tiña que berrar para pedir unha ronda. Caso aparte foi a visita á St. James’s Brewery, a fábrica da famosa cervexa negra Guinness, pero diso, como xa vos comentei antes da viaxe, haberá un capítulo especial do mundo da cervexa para falar delo.

Unha vez máis recoméndovos a viaxe a Dublín, cidade cosmopolita, acolledora, cunha chea de cousas para ollar e para divertirse, mágoa que sexa un chisco cara de máis, pero tamén supoño que os soldos alí non serán os que temos aquí, senón estaban apañados, por certo, como non ia enche-lo artigo con multitude de fotos, máis que nada porque o espazo non da para máis, podédesvos pasar polo meu flick-r a botarlle unha ollada a algunha foto máis que subin estes dias.

Para rematar, dicirvos que inda que a Guinness é unha magnífica cervexa negra, a miña sout preferida segue a se-la Tennent's escocesa, descubrinna hai uns dez anos no pub Scottish Higlander de Pontevedra, xa pechado, agora non a atopo por ningures, agardo tamén desfrutala en vivo nun pub de Glasgow ou Edimburgo un dia destes, pero iso xa é outra historia.

Como ben din os irlandeses, Slàinte !!!

chuzame

Persoalmente coido que o Concello non debería inmiscuirse nos conflictos laborais dunha empresa privada, e máis cando ano tras ano nos toman o pelo desta maneira, pero isto xa comeza a ser unha chantaxe en toda regla á cidadanía, agardando precisamente ás festas da Peregrina, o intre no que chegan á nosa cidade miles de visitantes e os pontevedreses queremos desfrutar das nosas rúas e prazas. Coido que Raimundo González, na medida do posible, deberia facer un pouco de forza e presionar a Cespa para que resolva o conflicto cós seus traballadores e asi acada-la desconvocatoria da folga prevista, xogámonos moito nelo

chuzame

A súa url é www.pontevedracultura.org, e por certo, non vaiades pensar que teño algo que ver con eles, nin moito menos, o meu é altruismo puro e duro, somentes quixen compartir con vós esta información que coido é sobradamente importante para calqueira veciño da nosa cidade con "inquedanzas" culturais.

chuzame

Hoxe non hai outra noticia, o deporte centrou tódalas conversas no traballo, na praia ou en calqueira parte, está claro que ninguén se puido sustraer ao acontecido onte, nunca tanto share tivo unha televisión española, algo máis de 14 millóns de telespectadores ou o que é o mesmo, un 80,9 % de audiencia para a final da Eurocopa de nacións, partidazo do máis alto nivel que enfrontaba ás seleccións de España e Alemaña. Como grande afeccionado ao fúbol que son por suposto que ollei o partido, como tantos pontevedreses que ao rematar sairon ás rúas, sobre todo á fonte diante do concello. Onte palpábase o ambente futbolístico en calqueira recuncho da cidade, tanto ou máis que nunha fase de ascenso do noso querido pontevedriña, e como o divertido e o máis emocionante é olla-lo partido cós colegas, tomeime unha cervexa antes do partido nunha coñecida cervexeria de Poio, un local con moito ambente futboleiro, e que demo!! porqué non vou a dar publicidade... a cervexería chámase ANFIELD e está rexentada por un inglés-galego fan do Liverpool de Fernando Torres, un sitio magnífico para ollar un partido, cunha chea de pantallas de televisión e de birras de importación.

Pois iso, so me resta darlle-los parabéns aos rapaces que fixeron posible semellante trunfo do fútbol español, eu a verdade non contaba con eles, xa o comentara neste post, pero có fútbol de toque e de precisión que fixeron non podian menos que se-los vencedores, foi o equipo máis regular de todo o campionato, o máis goleador, o menos goleado e do once ideal da U.E.F.A nove xogadores son da selección española, impresionante números.

Parabéns polo trunfo !!

foto: www.lavozdegalicia.com

chuzame

E agora que? pois agora Norfor terá que retira-lo selo de calidade FSC dos seus produtos, algún poderá pensar que isto nin nos vai nin nos ben, pero supoño que no seu sector, perder este certificado de garantía de calidade terá a súa repercusión económica, cousa da que persoalmente alédome, xa abonda de esnaquiza-lo noso monte, de pasear por el e apenas atopar árbores autóctonas, o monte é un negocio si, pero tamén o noso futuro e a nosa saúde. A Asociación pola Defensa da Ria, o colectivo Verdegaia e ADEGA felicitáronse por isto, eu únome a todos eles, agardo que isto sexa o comezo do derrumbe do entramado que ENCE ten na nosa cidade, que se retiren para o polígono do Campiño como ben di Telmo Martín, pero que teñan coidado, que por estar alá enrriba non van estar menos vixilados, estaremos ao tanto das súa actividades.

Maldito o dia que Frei Rosendo Salvado trouxo o eucalipto a Galiza !!!

chuzame